وقتی جسارت مدیریتی، گوگرد را به دلار تبدیل می‌کند/ پورضیایی چگونه غیرممکنِ ۵۷ ساله را ممکن کرد؟

میز انرژی – در دنیای پتروشیمی، واژه «اورهال» معمولاً با توقف تولید و هزینه‌های گزاف گره خورده است؛ اما آنچه امروز در مجمع سالانه پتروشیمی خارک از زبان «کمیل پورضیایی» روایت شد، ورق را برگرداند. ماجرا درباره یک تعمیرات اساسی معمولی نیست؛ سخن از «اقتصادی‌ترین اورهال تاریخ پتروشیمی ایران» است که یک تهدید قدیمی را به فرصتی استراتژیک برای ارزآوری تبدیل کرد.

جسارت در قلب جزیره؛ پایان انتظار نیم‌قرنی

پتروشیمی خارک سال‌ها بود که در بخش واحد گوگرد با چالش‌های عملیاتی دست و پنجه نرم می‌کرد. کمیل پورضیایی، مدیرعامل این مجتمع، با پذیرش ریسک یک پروژه ۶۰ روزه، دست به جراحی بزرگی زد که در تاریخ این شرکت بی‌سابقه بود.

این مدیر متخصص با تکیه بر توان داخلی، پروژه‌ای را کلید زد که نه تنها پایداری تولید را برای سال ۱۴۰۴ تضمین کرد، بلکه «خارک» را در بهترین زمان ممکن به اوج آمادگی رساند؛ درست زمانی که بازارهای جهانی تشنه گوگرد بودند.

شکار فرصت در بازار ۴۰۰ دلاری

هوشمندی مدیریتی پورضیایی آنجا نمایان می‌شود که این اورهال دقیقا پیش از جهش تاریخی قیمت گوگرد به ثمر نشست. در حالی که بهای این محصول گازی مرز ۴۰۰ دلار را در نوردید، پتروشیمی خارک به لطف این تعمیرات استراتژیک، آماده بهره‌برداری از این رالی قیمتی بود.

نتیجه این ریسک‌پذیری در اعداد و ارقام مجمع امروز خیره‌کننده بود:

– جهش ۱۴۱ درصدی در فروش: رشدی که در بازارهای کالایی یک رکورد محسوب می‌شود.

– ارزآوری ۲۱ میلیون دلاری: کسب این درآمد تنها از محل صادرات «گوگرد»، پتروشیمی خارک را به یکی از بازوهای اصلی تامین ارز کشور در شرایط حساس کنونی تبدیل کرده است.

فراتر از یک تعمیرات ساده؛ الگویی برای صنعت نفت

آنچه پورضیایی در خارک انجام داد، مصداق بارز «مدیریت فرصت» است. ساختن یک «معدن طلا» در دل واحد قدیمی گوگرد، ثابت کرد که با مدیریت متخصصانه و جسورانه، می‌توان از زیرساخت‌های قدیمی، بازدهی‌های مدرن استخراج کرد.

بی‌راه نیست اگر از این پروژه به عنوان «اقتصادی‌ترین طرح تعمیراتی تاریخ پتروشیمی ایران» یاد کنیم؛ پروژه‌ای که نشان داد در جزیره خارک، مدیریت علمی می‌تواند حتی از پسماندهای گازی، دلارهای حیاتی برای اقتصاد ملی صید کند.