سرمایه‌گذاری ۱۳۰ میلیارد دلاری در هیدروژن پاک؛ چین پیشتاز شد

شورای هیدروژن در گزارش «Global Hydrogen Compass ۲۰۲۶» اعلام کرد دولت‌ها در کنار دنبال کردن اهداف کربن‌زدایی، هیدروژن پاک را به‌عنوان ابزاری برای تقویت امنیت انرژی و توسعه صنعتی مورد توجه قرار داده‌اند.

این گزارش هم‌زمان با برگزاری نشست وزیران انرژی هیدروژن در توکیو منتشر شده است. بر اساس داده‌های شورای هیدروژن، حدود ۹۰ درصد پروژه‌های مرتبط با این سرمایه‌گذاری‌ها یا وارد مرحله ساخت شده‌اند یا هم‌اکنون در حال بهره‌برداری هستند.

آمار اعلام‌شده مربوط به سرمایه‌گذاری‌هایی است که به مرحله تعهد رسیده‌اند و نباید آن را با ارزش کل طرح‌های پیشنهادی و پروژه‌هایی که هنوز به تصمیم نهایی سرمایه‌گذاری نرسیده‌اند، یکسان در نظر گرفت.

چین بیش از نیمی از ظرفیت هیدروژن تجدیدپذیر را در اختیار دارد

چین بیش از نیمی از ظرفیت جهانی متعهدشده برای تولید هیدروژن تجدیدپذیر را به خود اختصاص داده است. اروپا از نظر حجم سرمایه‌گذاری در جایگاه دوم قرار دارد و آمریکا نیز در توسعه هیدروژن کم‌کربن پیشتاز است.

تفاوت جایگاه مناطق مختلف، بیانگر رویکردهای متفاوت آنها در توسعه صنعت هیدروژن است. چین تمرکز بیشتری بر افزایش ظرفیت تولید هیدروژن با استفاده از برق تجدیدپذیر دارد، در حالی که بخش قابل‌توجهی از پروژه‌های آمریکا بر تولید هیدروژن کم‌کربن و کنترل انتشار دی‌اکسیدکربن متمرکز شده‌اند.

تقاضای هیدروژن تا ۲۰۳۰ به ۱۱ میلیون تن می‌رسد؟

شورای هیدروژن پیش‌بینی کرده است سیاست‌هایی که تاکنون به مرحله اجرا درآمده‌اند، می‌توانند تا سال ۲۰۳۰ زمینه مصرف سالانه حدود ۶ میلیون تن هیدروژن را فراهم کنند.

همچنین در صورت اجرای کامل سیاست‌ها و مشوق‌های موجود، امکان اضافه شدن ۵ میلیون تن دیگر به تقاضای سالانه وجود دارد. در این صورت، مجموع تقاضای سالانه‌ای که تحت حمایت سیاست‌های دولتی قرار می‌گیرد، تا پایان این دهه به حدود ۱۱ میلیون تن خواهد رسید.

هزینه تولید؛ همچنان یکی از موانع اصلی هیدروژن

رسیدن سرمایه‌گذاری‌ها به بیش از ۱۳۰ میلیارد دلار به این معنا نیست که چالش‌های اقتصادی صنعت هیدروژن برطرف شده است. هزینه بالای تولید در کنار ضعف تقاضا موجب شده برخی توسعه‌دهندگان، سرمایه‌گذاری در پروژه‌های هیدروژن سبز را کاهش دهند یا حتی تعدادی از طرح‌ها را کنار بگذارند.

فولادسازی و حمل‌ونقل مسافت‌طولانی از جمله مهم‌ترین مصرف‌کنندگان بالقوه هیدروژن پاک محسوب می‌شوند؛ چراکه برقی‌سازی مستقیم این بخش‌ها با دشواری بیشتری همراه است. با این حال، فاصله قیمت هیدروژن پاک با سوخت‌های متعارف باعث شده استفاده از سوخت کم‌کربن برای بسیاری از شرکت‌ها همچنان توجیه اقتصادی کافی نداشته باشد.

افزایش نگرانی‌ها نسبت به امنیت تأمین انرژی، به‌عنوان محرک جدیدی برای سرمایه‌گذاری در هیدروژن مطرح شده است. با این حال، تبدیل ظرفیت‌های در حال ساخت به یک بازار پایدار، به عواملی مانند قراردادهای خرید بلندمدت، توسعه زیرساخت‌های انتقال و ذخیره‌سازی و کاهش هزینه تولید نیاز دارد.