مدیرعامل شستا در فارمکس: سیاستگذار باید معمار اکوسیستم باشد

به گزارش میز انرژی، محمدرضا سعیدی؛ مدیرعامل شستا در آیین افتتاح نمایشگاه صنعت مواد اولیه دارویی: سیاست ارزی، قیمت‌گذاری، تأمین مالی، سرمایه در گردش، مالیات، تعرفه، ثبت، استانداردهای تولید و سیاست‌های حمایتی، همگی اجزای یک سیستم واحد هستند و باید در کنار یکدیگر دیده شوند.
صنعت مواد اولیه دارویی، صنعتی وابسته به مقیاس است و اگر کارخانه‌ای صرفاً برای بازار داخلی طراحی شود، ممکن است هیچ‌گاه به مقیاس اقتصادی مناسب نرسد.
صادرات نباید موضوعی باشد که پس از اشباع بازار داخلی به آن فکر کنیم، بلکه باید از روز اول بخشی از مدل کسب‌وکار هر پروژه دارویی باشد. بر این اساس، از همان ابتدا باید انتخاب مولکول، ظرفیت کارخانه، استاندارد تولید، پرونده اصلی دارو، بازار هدف، قیمت تمام‌شده و الزامات رگولاتوری، با نگاه صادراتی طراحی شود.
بازار پیرامون ایران بسیار بزرگ‌تر از بازار داخلی است و باید به جای تکرار شعار «ساخت ایران»، به مرحله‌ای برسیم که ماده اولیه دارویی ایرانی به یک برند قابل اعتماد در منطقه تبدیل شود.
تحقق این هدف با دستور و بخشنامه امکان‌پذیر نیست و صادرات محصول دارویی، نتیجه چهار عامل “کیفیت، قیمت، اعتبار و استمرار تأمین” است و بدون توجه هم‌زمان به این چهار مؤلفه، نمی‌توان حضور پایدار و رقابت‌پذیری در بازارهای منطقه‌ای و بین‌المللی ایجاد کرد.
سیاست ارزی، قیمت‌گذاری، تأمین مالی، سرمایه در گردش، مالیات، تعرفه، ثبت، استانداردهای تولید و سیاست‌های حمایتی، همگی اجزای یک سیستم واحد هستند و باید در کنار یکدیگر دیده شوند.
نمی‌توان از صنعت انتظار سرمایه‌گذاری بلندمدت داشت، اما قواعد اقتصادی آن را دائماً تغییر داد؛ نمی‌توان انتظار ارتقای کیفیت داشت، اما سرمایه در گردش بنگاه را فرسوده کرد؛ نمی‌توان از صادرات سخن گفت، اما قیمت‌گذاری داخلی را به شکلی تنظیم کرد که منابع لازم برای تحقیق و توسعه و نوسازی خطوط تولید باقی نماند و نمی‌توان از نوآوری سخن گفت، اما ریسک نوآوری را تماماً بر دوش بنگاه گذاشت.
نقش دولت در صنعت مدرن این نیست که جای صنعت تصمیم بگیرد، بلکه باید زمین بازی شفاف، باثبات و رقابتی ایجاد کند.
شکل‌گیری یک «پیمان جدید» میان صنعت، دانشگاه و دولت برای ورود به نسل دوم صنعت دارویی ایران ضرورت دارد.
صنعت باید بپذیرد که دوران رقابت صرفاً بر مبنای حمایت و بازار تضمین‌شده نمی‌تواند دائمی باشد.
دانشگاه باید از مقاله‌محوری به سمت حل مسائل صنعتی حرکت کند و شرکت‌های دانش‌بنیان نیز باید از فناوری آزمایشگاهی به فناوری قابل ارتقا به مقیاس صنعتی برسند.
نهاد رگولاتوری یا تنظیم کننده نیز باید ضمن صیانت جدی از کیفیت و سلامت مردم، سرعت و پیش‌بینی‌پذیری را به یک مزیت توسعه‌ای تبدیل کند. سیاست‌گذار نیز باید بپذیرد که بنگاه سودآور، دشمن نظام سلامت نیست، بلکه بنگاه سالم، سودآور و رقابت‌پذیر، شرط سرمایه‌گذاری پایدار در کیفیت و نوآوری است.
آینده صنعت دارویی به سمت تولید پیوسته، فناوری‌های تحلیل فرایند، طراحی کیفیت از پایه، شیمی سبز، دیجیتالی‌سازی و هوش مصنوعی حرکت می‌کند.
هوش مصنوعی صرفاً ابزاری برای امور اداری نیست و از طراحی مسیرهای سنتز و بهینه‌سازی فرایند گرفته تا پیش‌بینی ناخالصی‌ها، نگهداری پیش‌بینانه تجهیزات و مدیریت زنجیره تأمین، می‌تواند اقتصاد صنعت دارو را متحول کند.
صنعت مواد اولیه دارویی ایران امروز دیگر یک صنعت نوپا نیست؛ این صنعت دانش، زیرساخت، متخصص و تجربه صنعتی دارد و اکنون زمان آن رسیده که معیار موفقیت خود را ارتقا دهیم.

مدیرعامل شستا در جمع‌بندی سخنان خود گفت: صنعت مواد اولیه دارویی ایران امروز دیگر یک صنعت نوپا نیست؛ این صنعت دانش، زیرساخت، متخصص و تجربه صنعتی دارد و اکنون زمان آن رسیده که معیار موفقیت خود را ارتقا دهیم.
وی با بیان اینکه نسل اول صنعت بر این پرسش متمرکز بود که «آیا می‌توانیم بسازیم؟» و پاسخ در بسیاری از موارد مثبت بود، افزود: نسل دوم سؤال دشوارتری را مطرح می‌کند؛ آیا می‌توانیم بهتر، اقتصادی‌تر، با کیفیت جهانی و برای جهان بسازیم؟
سعیدی تأکید کرد: پاسخ مثبت به این سؤالات، به معنای عبور از مرحله «تولید داخلی» و ورود به مرحله «اقتدار صنعتی» است و آینده صنعت داروی ایران را نه حمایت دائمی، بلکه دانش، کیفیت، بهره‌وری، مقیاس اقتصادی، نوآوری و حضور در بازارهای جهانی تضمین خواهد کرد.
وی در پایان ابراز امیدواری کرد نمایشگاه صنعت مواد اولیه دارویی، صرفاً محلی برای نمایش دستاوردهای گذشته نباشد، بلکه به محلی برای شکل‌گیری همکاری‌ها و تصمیم‌هایی تبدیل شود که آینده این صنعت را رقم می‌زنند.